Manastir Hilandar

Carska Lavra Nemanjića

Hilandar je jedina srpska naseobina koja u kontinuitetu živi i opstaje više od osam vekova. Osnovali su ga 1198. godine Sveti Sava (Rastko Nemanjić) i njegov otac, Sveti Simeon (Stefan Nemanja), na ruševinama starijeg grčkog manastira. Dobijanjem carske povelje (hrisovulje) od vizantijskog cara Aleksija III Anđela, manastir je postao "Srbima na večni poklon".

Manastir nije samo verski objekat, već i prvi srpski univerzitet. U njemu je nastala najstarija sačuvana srpska književnost, tu je Vuk Karadžić istraživao građu, a kroz vekove su ga darivali i dograđivali svi srpski vladari, od kralja Milutina do kneza Lazara i Obrenovića.

Čudotvorna loza i bunar

Jedna od najvećih svetinja manastira je Čudotvorna loza Svetog Simeona, koja je, prema predanju, iznikla iz mesta gde su bile mošti svetitelja. Iako je stara osam vekova, ona i dalje rađa grožđe za koje se veruje da pomaže bezdetnim parovima. Takođe, tu je i Bunar Svetog Save, za čiju vodu se veruje da nikada ne presušuje i da donosi isceljenje.

Veliki požar i obnova

U noći između 3. i 4. marta 2004. godine, manastir je zadesio katastrofalan požar koji je uništio više od polovine manastirskog kompleksa, uključujući četiri konaka. Srećom, riznica i biblioteka sa neprocenjivim rukopisima su spasene. Obnova Hilandara traje i danas, predstavljajući jedan od najvećih poduhvata u srpskoj kulturi.